24 marca odbyła się Droga Krzyżowa zorganizowana przez SKKT PTTK nr 3 działające w naszej szkole. W tym roku odprawiona została z Mrukowej, małej miejscowości położonej w otulinie Magurskiego Parku Narodowego. Zbiórka uczestników odbyła się tradycyjnie o 6 rano. Na wyjazd zdecydowało się 18 osób. Opiekę sprawowali ks Łukasz Mariuszyc oraz pan Marcin Kowalski.

Pierwszym przystankiem na drodze do Mrukowej była miejscowość Osiek Jasielski malowniczo położona nad rzeką Wisłoką. Jest to siedziba gminy, a słynie z przepięknego drewnianego kościoła z XV w. niedawno gruntownie odrestaurowanego. Udało nam się zobaczy go tylko z zewnątrz gdyż gospodarz, ks. proboszcz był nieobecny.

Z miejscowości Mrukowa wyruszyliśmy na Drogę Krzyżową wzdłuż żółtego szlaku prowadzącego do Kotani. Szlak ten prowadzi równolegle do stacji drogi krzyżowej ale tylko przy jej ostatnich stacjach. Fakt ten spowodował że opuściliśmy kilka pierwszych kapliczek zatrzymując się później w dowolnych miejscach w lesie. Po kilkudziesięciu minutach marszu dotarliśmy do miejsca gdzie kończą się kapliczki i znajduje się tam kaplica MB wraz z figurą. Odpoczęliśmy tam i wrzuciliśmy co nieco za ząb.

Z miejscem tym związana jest legenda. Otóż, wg tradycji figura MB z Sanktuarium w Tarnowcu, miała być przyniesiona w XV w. z ówczesnych Węgier do Polski. Dzisiaj w kaplicy MB w Mrukowej znajduje się kopia figury z Tarnowca. Obecna kaplica została wybudowana na początku XX w., .przez Jakuba i Wojciecha Balów z Samoklęsk, właścicieli okolicznych lasów. Wybudowano ją w miejscu poprzedniej, drewnianej, na której miała znajdować się data 1444 r. W ścianie kaplicy znajduje się kamień, na którym znajdują się odbite stopy MB. Wg przekazu MB odcisnęła swoje stopy na tym kamieniu w czasie odpoczynku, podczas przenoszenia figury, kiedy niosący figurę postawili ją na opisywanym kamieniu. Historia kaplicy, cudownego źródełka wypływającego obok, znajduje się wewnątrz kaplicy, gdzie każdy pielgrzym i turysta może się z nią zapoznać.

Ruszyliśmy w dalszą drogę w kierunku wybitnego szczytu Pasma Magury Wątkowskiej, na stokach której znajdowaliśmy się, Świerzowej (801m). Czym wyżej tym warunki były coraz trudniejsze. Śniegu przybywało a szlak był nieprzetarty co znacznie utrudniało wędrówkę. Ostatecznie po wyczerpującej walce ze śniegiem udało nam się dotrzeć na szczyt. Po chwili odpoczynku i pamiątkowym zdjęciu podjęliśmy decyzje o powrocie tą samą drogą. Powrót był już zdecydowanie łatwiejszy przetartą ścieżką. Na dole czekał już na nas bus, którym wróciliśmy cało i szczęśliwie do Zaczernia. Mimo wyczerpania uczestników w drodze powrotnej jak zwykle panował radosny gwar

Wpis do książeczki GOT